Prądy indukcyjne cz. 2

Telefon. Na własnościach prądu indukcyjnego oparty jest aparat, zwany telefonem, złożony z 2 jednakowo urządzonych przyrządów, złączonych dwoma przewodnikami. Gdy przed jednym z nich mówimy, osoba, stojąca w znacznej odległości, przyłożywszy do ucha drugi, słyszy mówiącego. W każdym z tych przyrządów w drewnianej oprawie, znajduje się magnes, tkwiący końcem w cewce , przed którą znajduje się cienka, okrągła blaszka żelazna. Gdy przed tą blaszką wydamy głos, drga ona tak, jak drga powietrze przed nią pod wpływem tego głosu, zbliżając się przy tym raz bardziej, to znów mniej i oddalając się znów bardziej lub mniej od magnesu, wskutek czego jego magnetyzm to słabnie, to się wzmacnia. Z tej przyczyny powstaje w drucie cewki prąd to silniejszy, to słabszy, który biegnąc po przewodnikach telefonu, łączących się z dwoma końcami drutu cewki, do drugiego przyrządu (przez który słuchamy) i przebiegając po drucie jego cewki, wzmacnia tak samo, silniej lub słabiej magnetyzm tkwiącego w niej magnesu, który wskutek tego, przyciąga cienką blaszkę żelazną, przed nim umieszczoną, to silniej, to słabiej, wprawiając ją w takie same drganie, jakiemu podlegała blaszka przyrządu wysyłającego, a to drganie blaszki wywołuje takież drganie w powietrzu, wpadające nam do ucha jako głos.

Comments

  1. By Reklama