Mierzenie ciśnienia powietrza cz. 7

Aby wygodniej wyciągnąć powietrze z lewaru, zwłaszcza mając przelewać płyny nieprzyjemne (np. naftę), żrące lub jadowite, dodaną jest często do dłuższego ramienia tego przyrządu rurka boczna, zwrócona ku górze i pośrodku rozszerzona; wstawiwszy krótsze ramię A lewaru do cieczy i zatkawszy koniec dłuższego 0 na chwilę palcem, wyciągamy powietrze przez otwór tej dodatkowej rurki D ustami, a gdy płyn wypełni ramię krótsze i dłuższe, dochodząc do palca, wyjmujemy przyrząd z ust, zanim się wzniesie w rurce dodatkowej, usunąwszy i palec; płyn lać się będzie dolnym otworem, jak powyżej.

Strzykawka. Gdy węższy koniec rurki, w którą wstawiono tłok , czyli t. zw. strzykawki, albo szprycki, zanurzymy do wody i tłok pociągniemy w górę, to ponieważ drobna ilość powietrza, zawartego w rurce pomiędzy wodą a tłokiem, rozszerza się coraz bardziej w miarę wysuwania tłoka i wskutek tego się rozrzedza, woda pod ciśnieniem zewnętrznego powietrza wstępuje w rurkę i podnosi się za tłokiem. Możemy w ten sposób napełnić cieczą całą rurkę strzykawki i wyjąć ją z naczynia, wraz z wessaną do rurki cieczą, a naciskając na tłok, wypchnąć znów ciecz z tej rurki silnym strumieniem.