Barwy ciał cz. 6

Stąd pochodzi np., że gdy pokój jest oświetlony światłem czerwonym (wskutek szyb czerwonych, kloszów czy abażurów czerwonych na lampach itp.), cienie przedmiotów wydają się zielone; oko znużone jednostajną barwą czerwoną widzi bowiem wówczas na białej ścianie, obrusie, papierze itp., wszystkie promienie barwy białej, wyjąwszy promieni czerwonych, na które wskutek znużenia się tą barwą staje się mniej czułe, tj. widzi dopełnienie barwy czerwonej. Wpatrzywszy się w czerwony płomień i przeniósłszy wzrok na białą ścianę, widzimy na niej tego samego co płomień kształtu plamę zieloną itd. Mamy w wierzchołkach trójkąta nazwy 3 barw zasadniczych, pomiędzy niemi barwy, powstające z ich mieszania i tworzące razem z niemi 6 barw głównych w tym porządku ułożonych, w jakim występują w widmie słonecznym, czy w tęczy; naprzeciw każdej barwy leży w tym trójkącie jej barwa dopełniająca (złączona z nią linią przerywaną).

Tęcza. Gdy promienie słońca wpadają do wiszącej w powietrzu kropli wody, załamują się w niej, odbijają się od jej tylnej, wewnętrznej powierzchni i rozszczepione na promienie barwne, wychodzą z niej znów, zwrócone ku ziemi, w stronę, z której przyszły.